ยืนเคว้งคว้างกลางฝนทนเหน็บหนาว
ความซึมเศร้าครอบครองต้องสั่นไหว
โอ้พี่จ๋ามาจากพรากกันไกล
อยู่ที่ใดกันหนอขอวจี
คิดบ้างไหมใครคนหนึ่งคนึงหา
ทวงสัญญาเคยวางทุกทางที่
ความผูกพันนั้นวาง"ข้างคนดี"
แล้วตอนนี้คืออะไรไยลืมคำ
ทั้งคงรู้อยู่แก่จิตคิดคอยห่วง
ไกลลับล่วงผ่านเลยเคยเพ้อพร่ำ
หากลืมแล้วดั่งแก้วแตกแยกความจำ
จะร้องย้ำตะโกนมาว่ายังรอ
(แต่ทว่า)....เสียงหัวใจไม่ถึงจึงห่างหาย
สื่อความหมายความไม่จริงสิ่งที่ขอ
รักที่ให้แค่ลมปากฝากเคลียคลอ
เมื่อเพียงพอจุดนั้นพลันเปลี่ยนแปร
จะมิเชื่อเผื่อใจให้ใครอีก
คงหลบหลีกหนีหลบจบกันแน่
ขอบคุณนักรักนี้ที่อ่อนแอ
จึงรู้แท้ถึงจริงยามทิ้งกัน
ต่อแต่นี้พลีฝังร่างอย่างที่เห็น
เหมือนอย่างเป็นไร้จิตคิดสิ่งฝัน
คงเลื่อนลอยปล่อยไปในคืนวัน
เหลือเพียงฉันคนใหม่ใช่แบบเดิม
แดงคนดี
1 พฤศจิกายน 2554
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น