วันอาทิตย์ที่ 18 ธันวาคม พ.ศ. 2554

แค่คนหนึ่ง




แค่คนหนึ่งตรงนี้มีเพียงรัก
ทอสานถักร้อยเรียงเสียงมาถาม
ว่ารู้ไหม...ใจเอย...เผยนิยาม
รักคือความ..."ห่วงใย"....ใช่ไหมเธอ

แค่คนหนึ่งพึงหวังดั่งทุ่งหญ้า
คอยฝนมารดใจ...ให้เสมอ
เพราะเหี่ยวเฉา...เหงามาก...อยากเจอะเจอ
หลงละเมอเพ้อคำลำนำกลอน

แค่คนหนึ่งซึ่งซื่อตรงและคงมั่น
กับคืนวันที่โหดร้าย...ปลายอักษร
ขีดเขียนไป...ให้คำ...พรํ่าอาวรณ์
ถึงทุกตอน..."ที่มีเรา"...ปวดร้าวใจ

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น