วันอาทิตย์ที่ 18 ธันวาคม พ.ศ. 2554

ยามรักหวานปันขมชมว่าแท้



ยามรักหวานปันขมชมว่าแท้
พอเปลี่ยนแปรคืนวันที่ผันผ่าน
กลับเป็นลวงพ่วงเศร้าเหงาติดตาม
ความงดงามขาดหายสลายไป

ถึงอมพระจะพูดเหมือนทูตสั่ง
มิยอมฟังแม้นวอนอ้อนแบบไหน
หันหน้าหนีมีเพียงเสียงรํ่าไห้
ของหัวใจที่ย่อยยับกับตัวเอง

แดงคนดี
เขียนโดย ที่
ป้ายกำกับ:

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น

สมัครสมาชิก: ส่งความคิดเห็น (Atom)