เป็นแค่เพียงเสียงร้องก้องห่วงหา
สิ่งนำพามองไปไร้สิ่งหวัง
เฝ้าอาวรอ่อนจิตคิดปิดบัง
แต่สุดยั้งเอาได้ใจตรอมตรม
โอ้เราหนอรอสิ่งที่อิงแอบ
อยากซบแนบกับรักหักจิตข่ม
คงมิมีที่ไหนให้ชื่นชม
เพียงระทมส่งมอบตอบวจี
ฝืนยืนกายหมายมุ่งสู่รุ้งฝัน
ทอสีสรรค์ส่องทางวางถูกที่
หลากหลายอย่างว่างเปล่าเขลาสิ้นดี
คิดสิมีทางออกอย่าหลอกตน
เป็นเพียงทรายกลางแดดที่แผดเผา
ร้อนรุมเร้าในจิตคิดหมองหม่น
ทำสิ่งใดไม่เคยเลยจะพ้น
ต้องทุกข์ทนปลายเหตุเขตของใจ
ดูภายนอกบอกสวยด้วยความหมาย
ทอประกายสะท้อนตอนสดใส
ระยิบระยับจับตาครามองไป
หารู้ไม่ความจริงคือสิ่งปลอม
รอตะวันผันเคลื่อนเลื่อนลับล่วง
ฟ้าทั้งปวงแค่ดาวพราวเป็นหย่อม
ดีกว่าแสงแรงจ้ามาห้อมล้อม
ขอจำยอมแม้หนาวเหน็บเจ็บในทรวง
แดงคนดี
3 พศจิกายน 2554
สิ่งนำพามองไปไร้สิ่งหวัง
เฝ้าอาวรอ่อนจิตคิดปิดบัง
แต่สุดยั้งเอาได้ใจตรอมตรม
โอ้เราหนอรอสิ่งที่อิงแอบ
อยากซบแนบกับรักหักจิตข่ม
คงมิมีที่ไหนให้ชื่นชม
เพียงระทมส่งมอบตอบวจี
ฝืนยืนกายหมายมุ่งสู่รุ้งฝัน
ทอสีสรรค์ส่องทางวางถูกที่
หลากหลายอย่างว่างเปล่าเขลาสิ้นดี
คิดสิมีทางออกอย่าหลอกตน
เป็นเพียงทรายกลางแดดที่แผดเผา
ร้อนรุมเร้าในจิตคิดหมองหม่น
ทำสิ่งใดไม่เคยเลยจะพ้น
ต้องทุกข์ทนปลายเหตุเขตของใจ
ดูภายนอกบอกสวยด้วยความหมาย
ทอประกายสะท้อนตอนสดใส
ระยิบระยับจับตาครามองไป
หารู้ไม่ความจริงคือสิ่งปลอม
รอตะวันผันเคลื่อนเลื่อนลับล่วง
ฟ้าทั้งปวงแค่ดาวพราวเป็นหย่อม
ดีกว่าแสงแรงจ้ามาห้อมล้อม
ขอจำยอมแม้หนาวเหน็บเจ็บในทรวง
แดงคนดี
3 พศจิกายน 2554
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น