แม้นมิเจอเสนอมาว่าคงมั่น
ฝากแบ่งปันดวงจิตคิดห่วงหา
ทุกค่ำคืนก่อนนอนผ่อนกายา
มองขึ้นฟ้าส่งรักมาถักทอ
ยามคิดถึงพึ่งดาวที่พราวแสง
ช่วยเป็นแรงแห่งใจให้ตามขอ
ฝากสายลมคลอเคล้าเฝ้าพนอ
หมั่นสานต่อสายใยให้คนดี
หากเหนื่อยล้ามาเล่าข่าวความช้ำ
จะคอยนำเยื่องย่างทุกทางที่
อยู่เคียงข้างวางสุขทุกนาที
มิหลีกหนีหายห่างร้างลาไกล
จากวันนั้นถึงวันนี้ที่ผันผ่าน
เปลี่ยนตามกาลเวลาพาหวั่นไหว
ยังคำเดิมเติมต่อขอเข้าใจ
มิมีใครแทนที่นี้ได้เลย
ในชีวิตผิดต่างทางคดเคี้ยว
มีสิ่งเดียวสายตรงคงเฉลย
คือสัญญามา(แบ่ง)ปันฝันอย่างเคย
มินิ่งเฉยแบบนี้อย่างที่เป็น
ส่งสำเนียงเรียงถ้อยร้อยคำหวาน
เป็นกลอนกานต์ฝากวางอย่างที่เห็น
แม้อักษรวอนกล่าวเล่ายากเย็น
เหมือนเฉกเช่นหอกทิ่มปริ่มน้ำตา
แดงคนดี
23 ตุลาคม 2554
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น