วันพฤหัสบดีที่ 19 พฤษภาคม พ.ศ. 2559

ดอกหญ้านานาพันธุ์


ดอกหญ้านานาพันธุ์ วันนี้ขอเสนอ
 ✼ รักซ้อนซ่อนรัก ♥  lovely grass✽


แม้นเป็นเพียงดอกหญ้าก็น่ารัก
ธรรมชาติวาดสลักจักข้องเกี่ยว
สื่อเปรียบปานหวานไว้ ณ ใจเดียว
รวมกลีบเหนี่ยวโน้มน้าวคราวคลี่บาน

ดอกสีขาวราวนุ่นหนุนนำน้อม
พวงพยอมโยงใยใฝ่ประสาน
สองใบคู่ดูดีที่ทุกกาล
หนาว-ร้อนผ่านพบเจอเสมอไป

เหมือนรักซ้อนซ่อนรักปักโลกสวย
ประกอบด้วยความงามยามมองใกล้
สองกลีบพ่วงช่วงฝันหมั่นเคียงใบ
สุดสดใสในภวังค์ครั้งยืนมอง

กลีบดอกใหญ่รายล้อมหอมดอกน้อย
ดุจคงคอยคำนึงพึงสนอง
ล้อมรั้วงามตามหทัยในครรลอง
เหมือนพี่-น้องครองคู่พร้อมดูแล

 แดงคนดี

✼ บัวดิน ✽

✼ บัวดิน ✽


เกิดกลางทุ่งถ่องแท้เมื่อแลจ้อง
ตัดสีทองของฟ้าพาสุขสม
ตะวันเยือนเหมือนใจได้รื่นรมย์
เดินไปชม..บัวดิน..อยากยินยล

สีขาวสวยด้วยนามความกระจ่าง
เช่นสายทางกลางฝันปันเหตุผล
เป็นดอกหญ้าท้าทายคล้านอดทน
อยู่ด้วยตนท้นสนองคล้องความงาม

ดอกโดดเดี่ยวด้นดั้นมิหวั่นหวาด
เหมือนมิพลาดวิถีที่หลากหลาม
กลางป่าเขาลำเนาไพรใฝ่ติดตาม
ณ ทุกยามข้ามฝั่งเพื่อยั่งยืน

อยู่กลางหินดินทรายไม่ย่นย่อ
หาจะท้อต่อชะตา..ข้า ฯ จะฝืน
ทรนงคงไว้ไม่ล้มครืน
ผ่านวันคืน..คงหมายมิคลายคลอน

 แดงคนดี

✼ กระดุมม่วง ✽

 

✼ กระดุมม่วง ✽


หญ้าหน้าร้อนเริ่มบานผ่านวิถี
เห็นมากมีที่สวยช่วยเกื้อหนุน
ความสวยงามตามฝันปันเจือจุน
เปรียบไออุ่นโอบอ้อมพร้อมอาทร

กระดุมม่วง...มองไปให้ความหวาน
ครั้นเบ่งบานดูไสวมิไถ่ถอน
มีมากมายคล้ายเห็นเป็นบทตอน
โลกสร้างป้อนพื้นดินเพื่อยินยล

แม้นไร้กลิ่นหอมหวนแต่ชวนชื่น
คล้ายหวังยื่นสีสันหมั่นพ่วงผล
เปลี่ยนสลับปรับนิยามความทุกข์ทน
ปรับสีหม่นบนโลกพ้นโศกตรม

คุณค่ามีที่หมายคล้ายประดับ
คณานับมุมมองปองสุขสม
ช่วยคลุมดินถวิลไว้ไม่ต้องจม
ฝนแซะดินไม่ถล่มถมรูปรอย

 แดงคนดี

โคลงโลกนิติ




วันอาทิตย์ที่ 3 มกราคม พ.ศ. 2559

มิท้อ..รอวันเคียง



มิท้อ..รอวันเคียง

กว่ารักเกิดเพริศพริ้งอิงความหวาน
ต้องพ้นผ่านนานวันมั่นวิถี
ระหว่างทางสร้างสรรค์ปันวจี
ทุกนาทีมีให้ไม่ลบเลือน

กว่าจะเห็นเป็นคู่อยู่เคียงข้าง
มั่นสายทางวางใจไม่คล้อยเคลื่อน
ยอมฝ่าฟันปันสุขีทุกปีเดือน
เปรียบแม้นเหมือนเพื่อนตายมิคลายคลอน

กว่าการรอพอเพียงเยี่ยงประสงค์
คือจำนงคงไว้ไร้ถ่ายถอน
สองฟากทางห่างไกลไม่แรมรอน
ตั้งแต่ก่อน..ตอนนี้..ตลอดไป

กว่าเดินข้ามขวากหนามเมื่อยามทุกข์
คอยปลอบปลุกกมลทนรอได้
เพราะสองฝั่งยังคอยมิน้อยใจ
ทั้งสองฝ่ายหมายใฝ่ในครอบครอง

กว่าครบพร้อมยอมทนมิบ่นพร่ำ
เป็นถ้อยคำนำสื่อคือสนอง
ด้วยเข้าใจทุกอย่างทางครรลอง
อาจขัดข้องบางประการนานพอควร

กว่าคืนกลับรับขวัญวันครองคู่
สองเรารู้ทุกคราวกล่าวสงวน
คงเพียงหนึ่งซึ้งใจไม่เรรวน
รอคืนหวน..มิท้อ..รอวันเคียง

แดงคนดี

ด้วยปณิธานที่งามล้ำ




ด้วยปณิธานที่งามล้ำ

ตั้งฤดีมีสติริเริ่มต้น
ตั้งกมลท้นหวังดั่งดียิ่ง
ตั้งเอาไว้ใคร่ประสงค์คงพักพิง
ตั้งให้นิ่งอิงฝันอันเรืองรอง

สติมาปัญญาเกิดคือเลิศแล้ว
จิตผ่องแผ้วแล้วฤทัยใฝ่สนอง
จะหาใดไหนเล่าเท่าสมปอง
เปรียบจับต้องรับรู้อย่าดูดาย

หนึ่งชีวิตคิดไว้ให้แน่วแน่
สองตาแลเรื่องราวคราวซึ้งหมาย
ปณิธานเฉกเช่นมิเว้นวาย
อย่าคลอนคลาย้ายสุดคือจุดยืน

รู้ผ่อนหนักผ่อนเบาเอาแค่สุข
อย่าดั้นด้นจนทุกข์คลุกใจฝืน
อันเส้นทางสร้างสรรค์ทุกวันคืน
เฝ้าหยิบยื่นแก่ตนบนกระทำ

ยื่นจำนงคงไว้ให้คงที่
ยื่นวจีมีสนองปองเช้าค่ำ
ยื่นความใฝ่ไม่เลือนเหมือนประจำ
ยื่นน้อมนำพ่วงผลจนผลิบาน

คงที่ไว้ไม่ลืมปลื้มเสมอ
เพราะพบเจอความหมายคล้ายประสาน
เมื่อพ้นทุกข์สุขหทัยในต้องการ
ความสำราญบันดาลใจให้ร่มเย็น

แดงคนดี

ด้วยความขอบคุณ



ด้วยความขอบคุณ

ครั้นตามต่อทอสารบทกานท์มอบ
พึงชื่นชอบตอบดั่งหวังสุขี
เฝ้าผสมคมคำนำวจี
เพื่อสิ่งนี้มีหมาย ณ ปลายทาง

เคียงคู่เขียนเพียรสื่อคือความสุข
ร่วมสนุกทุกวันหมั่นสมสร้าง
ความฝันใฝ่ไม่เลือนเหมือนมิวาง
ไม่ลาร้างห่างกันฟั่นบทกลอน

เล่าเรื่องราวร้อยเรียงเยี่ยงที่เห็น
ทุกประเด็นสื่อไปในอักษร
บางอารมร์ขมขื่นยื่นคำวอน
หรือบางตอนอ้อนคำจำนรรจา

หวานก็มีที่พบอย่างครบเครื่อง
เขียนต่อเนื่องน้อมส่งตรงหรรษา
ระบายความตามฝันหมั่นนำพา
อักษราพาใจให้รื่นรมย์

พจน์ที่กลั่นนั่นฝากจากความหวัง
ประดุจดั่งสายใยใคร่สุขสม
ดั่งบรรเลงเพลงประสานผ่านคำคม
เพื่อห่อห่มดวงใจให้ชื่นบาน

ขอขอบคุณมิ่งมิตรชิดเคียงคู่
ขอบคุณครูผู้สอนป้อนประสาน
ขอบคุณเพื่อนพี่น้องคล้องดวงมาน
ขอบคุณกานท์ทุกบท..พจน์อาทร

แดงคนดี

๒๘ - ๑๒ - ๒๕๕๘

สุขกันเถอะเรา




สุขกันเถอะเรา

เผดิมสุข..ละทุกข์ทิ้ง..นะมิ่งขวัญ
บ่ไหวหวั่นเพราะมั่นใจมิไกลห่าง
สำเนียงสื่อหน่ะคือรักประจักษ์วาง
ณ ทุกทาง ณ ทุกที่สิมีเรา

บ่หน่ายแหนงแถลงถ้อยสิคอยท่า
เพราะทุกคราบ่ลาเลือนสิเหมือนเฝ้า
ระร้อยเรียงกะเยี่ยงแบบสิแนบเนา
คำนึงเคล้าระคนฝันบ่สั่นคลอน

สิปีเก่าจะเข้าใหม่มิไกลรัก
สิพร้อมเพรียงจะเคียงภักดิ์บ่หักกร่อน
ประพันธ์พจน์จรดสาร ณ กานท์กลอน
วลีป้อนสิวอนไหว้ฤทัยปอง

บ่เคลื่อนคล้อยชม้อยหาอุราหวัง
ประดุจดั่งภวังค์ห่มภิรมย์สอง
ประเสริฐศรีบ่มีกลุ้มพระคุ้มครอง
ณ ทั้งผองสนองใฝ่บ่ไกลตา

แดงคนดี

สวนของฉัน ณ วันนี้



สวนของฉัน ณ วันนี้

การผลิกผันวันนี้ ณ ชีวิต
เหมือนความคิดติดตามความหรรษา
เฝ้าเมียงมองจ้องไปใฝ่นำพา
เมื่อเหนื่อยล้าคว้าสนองปองพักพิง

จากกลางกรุงมุ่งหน้าหาธรรมชาติ
มิผิดคาดความหวังยังสุขยิ่ง
ปรารถนาพักใจไม่ประวิง
ปลอดภัยจริงมลภาวะที่ละวาง

มุ่งหน้าตรงคงมั่นมิหวั่นไหว
ณ พงไพรไม่ท้อขอสมสร้้าง
ปลูกต้นไม้ไว้ดูรู้แนวทาง
ทุกข์เลือนรางห่างกมลบนครรลอง

ประสานจิตและใจในทุกหน
รักษาตนรักษาตัวมิมัวหมอง
มองป่าเขาเฝ้าลิขิตคิดใคร่ปอง
สายตาจ้องจองจับรับสิ่งดี

หายใจคล่องสนองตอบเมื่อชอบชื่น
ลืมตาตื่นฟื้นร่างทางวิถี
ลืมเจ็บป่วยด้วยพลังดั่งมากมี
สวนสวยนี้มีนามความร่มเย็น

สำนึกน้อมพร้อมเพียบเปรียบซาบซึ้ง
ความคำนึงพึงเอื้อนเหมือนพบเห็น
ผู้นำทางสร้างสรรค์ปันประเด็น
ร้อยเปอร์เซ็นทุกช่วงห่วงใยกัน
----------------------------------
ขอขอบคุณคนดีที่ความรัก
ซึ้ง-ตระหนักแน่นเหนียวเกี่ยวสายฝัน
สอนให้สู้สู่สุขทุกข์ห่างพลัน
จึงมีวันยิ้มได้ไม่ตรอมตรม

แดงคนดี



 ขอขอบคุณคนในครอบครัวที่คอยให้คำปรึกษา
ขอขอบคุณผู้อารีที่คอยเป็นกำลังใจเสมอมา

ปรารถนาสิ่งใดให้สมหวังดั่งใจปอง




♥ ปรารถนาสิ่งใดให้สมหวังดั่งใจปอง
 สุขสันต์เทศกาลวันปีใหม่ ๒๕๕๙ ♥



เขียนคำพ่วง..ห้วงหทัยใส่อักษร
เขียนคำพร..วอนไหว้ให้สุขี
เขียนจรดพจมาน..หวานมากมี
เขียนท้ายปีวจีขาน..หวานมากมาย

มอบความสุข..ทุกข์ห่างทางประสงค์
มอบความส่ง..คงใฝ่ให้สมหมาย
มอบจากจิตชิดสำเนียง..เคียงใจกาย
มอบมิวายคล้ายเยี่ยง..เคียงใจกัน

จากความคิด..ลิขิตดั่งนั่งเคียงไหล่
จากความใฝ่..ในฤดีที่คงมั่น
จากรักแท้แผ่สนอง..ต้องพบพลัน
จากทุกวันหมั่นสนอง..ต้องพบพาน

ใจดวงนี้..มีรักสลักถ้อย
ใจดวงน้อย..คอยสื่อคือประสาน
ใจคำนึงถึงกัน...นั้นเปรียบปาน
ใจดุจขานผ่านสัมพันธ์..นั้นเปรียบเปรย

ปีใหม่แล้ว..แก้วตาคณานับ
ปีใหม่รับ..จับจองจ้องเปิดเผย
ปีใหม่นี้ที่หวัง...ดั่งเหมือนเคย
ปีใหม่เอ๋ยคิดยื้อ..คือเหมือนครอง

หวานจากใจ..ให้มอบตอบถวิล
หวานจากจินต์..ยินยลท้นสนอง
หวานทุกตอนอ้อนไป..ใคร่เมียงมอง
หวานคำคล้องปองใฝ่..ใคร่เมียงมา
♥ -------------------------------------- ♥
เมียงมองหมาย..ปลายทางสร้างความเชื่อ
เมียงมองเมื่อ..ปีใหม่ใฝ่หรรษา
เมียงมองแม้นแดนไกลไม่ห่างตา
เมียงมองว่าคราใฝ่..ไม่ห่างตน

แดงคนดี

กลบทสร้อยสลับคู่สคราญ



รักข้ามปี



รักข้ามปี

สื่อสำเนียงเสียงใสไม่ขาดสาย
จนชีพวายหมายมั่นปันสนอง
คำแสนห่วงพ่วงไปในครรลอง
เคียงคู่คล้องสองกมลดั่งคนเดียว

สื่อสารส่งตรงทางที่สร้างสรรค์
สารพันคอยแคร์ใคร่แลเหลียว
สนิทในน้อมรับรักกลมเกลียว
ดั่งกอดเกี่ยวเหนี่ยวรั้งด้วยหวังมี

สื่ออักษรกลอนหวานฝากผ่านถึง
ความคะนึงแนบมาพาสุขี
ออดอ้อนคำนำวางทางวจี
ด้วยเหตุผลคือคนดีที่หัวใจ

สื่อขับขานผสานถ้อยที่ร้อยรัก
พึงประจักษ์จากกมลคนอ่อนไหว
เว้าวอนหามาเคียงร้อยเรียงไป
คอยชิดใกล้จับมือคือศรัทธา

สื่อภวังค์ดั่งนี้ที่ศาสตร์ศิลป์
ใจยุพินพ่วงฝันที่สรรหา
สร้อยสายใยไม่เลือนเตือนอุรา
แทนของขวัญมีค่าน่าจดจำ

สื่อข้ามปีที่ใจไม่เคยหมด
คือคำพจน์จรดวางอย่างอิ่มหนำ
รักที่ก่อต่อเติมเพิ่มประจำ
สุดเลิศลํ้าร้อยฤทัยให้ทั้งดวง

แดงคนดี

ใหม่เก่า..เรามีกัน



ใหม่เก่า..เรามีกัน

จะจดจำคำถ้อยที่ร้อยถัก
สุขใจนักร่วมฝันกันนานเนิ่น
กาลเวลาหมุนไปให้ดุ่มเดิน
ต่างเผชิญหลายอย่างมิร้างลา

คิดกลับย้อนถึงวันอันสดชื่น
เมื่อยามตื่นเมียงมองพร้อมจ้องหา
อยู่บ้างไหมสบายดีมีนำพา
อักษราวาดแต่งแบ่งอาทร

จินต์หนักแน่นแดนไกลไม่เคยท้อ
กานท์เติมต่อแต่งเติมเพิ่มอักษร
เยื่อใยรักทักทายคลายอาวรณ์
ครั้นก่อนนอนวอนเว้าเราฝันดี

เหมือนของขวัญกล่องใหญ่วางไว้หมด
กานท์จรดอาจินทุกถิ่นที่
ลิ้มรสหวานธารใจในวจี
เช่นวิถีเฉิดฉันปันพักพิง

ครั้นติดขัดแก้ไขในสิ่งผิด
ความสนิทชิดเชื่อเผื่อทุกสิ่ง
จากวันเดือนเลื่อนปีมีความจริง
ยังข้างหญิงคนไกลไออุ่นเกย

ส่งความทุกข์ทิ้งไกลไปนานแล้ว
เสียงเจื้อยแจ้วปลอบขวัญหมั่นเขนย
จูงมือนี้มอบหวังทุกครั้งเลย
อยากเอื้อนเอ่ย.ใหม่เก่า..เรามีกัน

แดงคนดี

ส่งท้ายความทุข์ สร้างสุขแท




ส่งท้ายความทุข์ สร้างสุขแทน

เป็นอารมณ์วูบไหวในบางครั้ง
หรือภวังค์ตกบ่วงช่วงหงอยเหงา
คล้ายอ่อนล้าหายใจไยแผ่วเบา
เหมือนคลุกเคล้าเศร้าหมองร้องงอแง

คือสิ่งใดไยเล่าเจ้าสับสน
เฝ้าถามตนยามนี้ที่เป็นแน่
ดั่งหลงทิศจิตใจรอใครแล
อย่ายอมแพ้สู้ต่อรอเบาบาง

วันเวลาพาจิตคิดไปทั่ว
คล้ายสลัวขาดไฟไม่สว่าง
จงเติมเต็มส่วนขาดวาดเส้นทาง
ปลดระวางความชํ้ารํ่าพิไร

มองย้อนหลังวันวานเมื่อกาลเปลี่ยน
อย่าวนเวียนกับฝันที่หวั่นไหว
เก็บบางส่วนเช่นเสบียงเคียงคู่ใจ
ค่าคงไว้ความดีอย่ามีคลาย

เมื่อลืมตารีบมองจ้องความหวัง
ชีวิตยังอยู่ไกลอย่าให้สาย
มัวซานซมทุกข์ทนหม่นมิวาย
รอวันตายสลายร่างหรือวางลง

ใกล้สิ้นปีแล้วนะ..จะเพิกเฉย
เดินละเลยวันคืนยื่นใหลหลง
โบกมือลาความจำทำพะวง
ยืนทะนงสร้างสรรค์ฝันของเธอ

แดงคนดี