ปิดลงแล้วถนนคนล่าฝัน
สายทางนั้นสานก่อต่อไม่ไหว
เพราะเจ้าของเหนื่อยเกินเดินห่างไกล
ทิ้งความนัยคือช้ำชอกตอกอารมณ์
มีหลายสิ่งบทเรียนให้เขียนถึง
ว่าครั้งหนึ่งมีไว้ใช่แค่ขม
มีความรักแฝงไว้ให้เชยชม
ความตรอมตรมสุขเศร้าเราเคียงกัน
จะมิลืมเว็บนี้ที่แห่งแรก
เคยสอดแทรกหัวใจไว้ทอฝัน
ทุกสิ่งอย่างนำพามาแบ่งปัน
ผ่านคืนวันประจบครบสองปี
ในวันที่สิบห้าธันวาคม
ความระทมสิ้นสุดไว้จุดนี้...
ไม่ขอต่อสัญญาอย่างควรมี
พอแล้วที่...ทนทรมาน..ผ่านวันคืน
ขอขอบคุณทุกท่านที่สานช่วย
ฝากไว้ด้วยคำน้อยนิดไม่ติดฝืน
ยังคงอยู่...สู้ไหว..ได้จุดยืน
ยิ้มระรื่นกว่าเก่าด้วยเข้าใจ
บทแบบแปลนเคยสร้างสายทางนั้น
เอามาปั่นเพิ่มเติมเสริมบ้านใหม่
สิ่งที่ขาดหรือติดผิดพลาดไป
นำมาไว้...เพื่อเตือน..เสมือนตำรา
บอกได้เลยมิเสียดายที่เดินจาก
กลับได้มากไม่ต้องไปเสาะหา
มีความจริงของฝันอันโสภา
ทุกเวลาเพิ่มคุณค่าน่าชมเชย
ครั้งสุดท้าย...ด้วยรัก..จากวจี
สิ่งที่มีทุกอณูจิตคิดเฉลย
คงความหมาย...ในใจ...ไม่ลืมเลย
ลาแล้วเอย...trytodream นิจนิรันดร์
ไม่มีวันลืม...ขอบคุณสำหรับทุกเวลาที่เคยมีกัน..ลาก่อน
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น