อย่าห่างกัน...ได้ไหม...ใจบอกมา
กลัวเวลา....จับพราก..จากจรหนี
สิ่งรอบกาย...น่ากลัว...ทั่วธานี
อยู่ตรงนี้...ช่วยต่อเติม...เสริมพลัง
บางทีอาจ...งอแง...แพ้ใจตน
จะอดทน...ต่อไป...โปรดให้หวัง
มิเคยท้อ....แต่ขาดเพียง...เสียงรับฟัง
ไม่อยากนั่ง....เจ็บคนเดียว....เปล่าเปลี่ยวเกิน
แดงคนดี
5/3/2554
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น