เขียนกวี...บทอ้อน.ชื่อตอน..วันที่ใจเหงา

ฝนกระหน่ำที่ใจหรือไรกัน
เธอกันฉันต้องแตกแยกเป็นสอง
พายุโหมซัดมาพาขัดข้อง
ทุกสิ่งปองหักลงตรงกลางทาง

เหมือนฟ้าดินลงโทษไม่โปรดปราณ
ส่งสัญญาณการพรากจากเมินหมาง
ทีละนิดความผูกพันนั้นเลือนลาง
ทิ้งข้ออ้าง...หน้าที่...พี่จากลา