ยามไหนบ้างห่างกันไม่คิดถึง
เฝ้าคนึงห่่วงหาพาไหวหวั่น
โอ้พี่จ๋ารู้ไหมยามไกลกัน
หัวใจนั้นหวาดผวาทุกคราไป
ป่านนี้หนอทุกข์สุขอย่างไรบ้าง
ระยะทางช่างขวางความชิดใกล้
อยากไปหาถามข่าวด้วยร้อนใจ
ยามไม่สบายพี่ได้ใครดูแล
ฝากวอนฟ้า...เมตตา..ฉันสักหน
โปรดช่วยดลดวงจิตที่รักแท้
เปลี่ยนเจ้าความห่วงใยให้ผันแปร
เป็นยาแก้รักษาไข้คนไกลตา
พี่ภพ...หายป่วยเร็วๆนะ แดงคิดถึง ไม่งอแงนะพี่ แต่ว่า...ห่วงมากๆๆๆ
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น