ยาแก้ไข้ส่งไปไม่หายขาด
งั้นอย่าพลาดเปลี่ยนแผนไปค้นหา
ให้พักผ่อนนอนพักเป็นเวลา
ทั้งข้าวปลาทานหน่อยนะอย่าลืมเลือน
ทำแต่งานทั้งวันพลันอ่อนล้า
เจ้ากายาคงร้องมาอย่าแชเชือน
รักพี่ดอกจึงบอกคอยยํ้าเตือน
อย่าทำเหมือนหุ่นยนต์คนนะพี่
หากอยู่ใกล้คงได้เจอน้องบ่น
ไม่อยากทนข่าวร้ายเช่นแบบนี้
รอทุกวัน...ทุกเวลา...ทุกนาที
ทุกวจีที่บอกกล่าวคือเว้าวอน
ที่ผ่านมาหลายวันพลันเปลี่ยนแปลง
ใจแห้งแล้งไม่มีพี่ให้อ้อน
หายเร็วนะกลับมาคอยบอกสอน
อย่านิ่งนอน...น้องคนไกล...ใจร้อนรน
กลับมาวิ่งหยอกเย้าเรียกเจ้าแดง
มาเป็นแรงของใจให้หายหม่น
ยามพี่เจ็บน้องเจ็บในกมล
ไม่อยากทนทุกข์เศร้าเคล้านํ้าตา
วันเวลาที่ผ่านช่างยาวนาน
เดินเข้าบ้านวันนี้ยิ้มเริงร่า
เห็นชื่อพี่คนดีมีตอบมา
แค่นี้หนา...อยากได้..(พี่)สบายดี
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น