ฝนเจ้าขา มาคราใด ใจหนาวเหน็บ
พร้อมความเจ็บ...ภาพตอนเก่า...ยังเฝ้าหลอน
เมื่อรักแรก...แทรกทรวงใน...ให้เว้าวอน
พอจากจร...ทิ้งความชํ้า...ระกำใจ
ทำไมหนอ...ต้องจากกัน...ให้ฝันสลาย
ทุกสิ่งกลาย...เป็นความเศร้า...เหงาหวั่นไหว
ตลอดเวลา...ต้องติดตาม...ถามความใน
ว่าทำไม....ต้องผิดหวัง...(รัก)พังทุกครา
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น