วันพุธที่ 13 เมษายน พ.ศ. 2554

....เมื่อไหร่ใจก็รอ....






สายลมหนาวพริ้วไหวผ่านใจฉัน

กอดอกสั่นซุกหน้าคราหม่นหมอง

อยากมีใครคนนั้นที่ฝันปอง

มาประคองเอาไว้ให้คลายตรม

ขอแค่นี้ได้ไหมคนไกลตา

ผ่านเข้ามาห่มใจหายขื่นขม

โปรดอย่าทิ้งกันไปให้ระทม

โอ้สายลมฝากวอนอ้อนให้ที


ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น