ฟ้าเหงา ใจหม่น ไร้คนเคียง

คิดถึงจังคนดีวันที่ห่าง

ดั่งจันทร์ร้างหลบลี้ไม่มีเพื่อน

มองท้องฟ้าหม่นเศร้าเหงามาเตือน

โปรดมาเยือนส่องแสงช่วยแรงดาว

กลับมาเถอะอย่ารอให้วันผ่าน

ช่างเนิ่นนานจังหนอขอบอกกล่าว

กลัวเหลือเกินมีคนพรากให้รักร้าว

แล้วย่างก้าวจากไกลไม่ย้อนคืน