เพราะคิดถึง....จึงร้องไห้

คิดหรือป่าวร้าวรานนานแค่ไหน
รู้บ้างไหมคนไกลใจระทม
คอยห่วงหาความคิดถึงวิ่งเวียนวน
จงอดทนให้ได้ใจเจ้าเอ๋ย

หยดนํ้าตาเอ่อนองสองแก้มใส
เพราะหัวใจเจ้ากรรมไม่ทำเฉย
นึกสับสนหม่นหมองร้องไห้เลย
เพราะคนเคยเคียงข้างมาห่างไป

 ป่าวร้องนะ..นํ้าตาไหลออกมาเอง ไม่อ่อนแอนะ..แค่..คิดถึงมากแค่นั้นเอง