วันพุธที่ 13 เมษายน พ.ศ. 2554

....เจ็บได้ร้องไห้เป็น....



บางครั้งคราวเหงาใจรู้ไหมเธอ
อาจพลั้งเผลออ่อนแอยอมแพ้บ้าง
นํ้าตารินหลั่งไหลมาเป็นทาง
แอบอ้างว้างคนเดียวเปลี่ยวอุรา

โลกของฉันแตกต่างจากใครอื่น
ที่ต้องฝืนสู้ทนปนผวา
คนรอบข้างเหมือนมารร้ายคอยตามล่า
รอจ้องฆ่ามาดหมายให้ม้วยมรณ์

มีบ้างไหมสักคนช่วยพ้นภัย
อยู่ที่ไหนบอกทีที่ช่วยสอน
แนะนำทางพ้นทุกข์อย่านิ่งนอน
ขออ้อนวอนฝากฟ้าหาให้ที

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น