วันและคืน...ผ่านไป...ให้ครวญคิด
สิ่งที่ติด...ตรึงใจ...ให้สะท้อน
คือข้างใน...ดวงฤทัย...ใคร่อ้อนวอน
อย่าตัดตอน...ลืมเวลา....ครามิเจอ
"คงสักวัน"...อยากยิ้มได้...ไม่สับสน
เฝ้าคิดค้น...คำตอบไป..ที่ใจเสมอ
ที่ผ่านมา...คือรักกัน...ฉันและเธอ
อย่าให้เพ้อ....หลงภูมิใจ...ไปคนเดียว
12/3/2554
ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น....สิ่งที่รู้..สิ่งที่ได้รับมาตลอดเวลา..คือความสุขที่ฉันมี..ในตอนนี้ที่ได้รัก
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น