วันพุธที่ 13 เมษายน พ.ศ. 2554

...เหงา...เพราะอะไร...






เดินโดดเดี่ยวเปลี่ยวใจไร้สิ่งหมาย
ข้าง-ข้างกายไม่มีคนเคียงข้าง
เหงาและเหงาใจเราแสนอ้างว้าง
สองข้างทางเหว่ว้าล้าอ่อนแรง

มองซ้ายขวาเดินหน้าแทบไม่ไหว
ทนได้ไหมถามใจใคร่ระแวง
เหมือนมีสิ่งค้างคาคอยทิ่มแทง
หารู้แจ้งแก่ใจ...ใยเหงาจัง
เขียนโดย ที่
ป้ายกำกับ:

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น

สมัครสมาชิก: ส่งความคิดเห็น (Atom)