บางเวลา...คนไกล..อาจไม่รู้
สิ่งที่ดู..เหมือนเล่น..เช่นที่หมาย
เป็นจอมซน...เปล่งวจี...ที่คมคาย
บางครั้งร้าย....บ้างออดอ้อน..ป้อนความใน
ส่วนตัวจริง...อ่อนแอ...มีแค่เหงา
พร้อมความเศร้า....มิสุข...ทุกข์ยากไร้
ต้องทรมาน...ผ่านกาล...นานแค่ไหน
คนของใจ...จะรับรู้...มาคู่เคียง
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น