วันเสาร์ที่ 9 เมษายน พ.ศ. 2554

น้ำาริน







นํ้าตารินไหลหยดรดสองแก้ม

เหมือนมีดแทงร้อยเล่มในจิตใจ

เจ็บปวดร้าวเหลือเกินทนไม่ไหว

ได้ยินไหมอยากให้เธอหวนคืน

อยากเข้มแข็งเป็นฉันในวันก่อน

เฝ้าออดอ้อนข้างเธอไม่หวั่นไหว

เป็นคนนั้นคนดีของคนไกล

อย่าจากไปได้ไหม...ฉันรักเธอ


ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น