มิเหนี่ยวรั้ง...ให้อยู่..คู่เคียงข้าง
แม้อ้างว้าง...เพียงใด...ใจคงที่
เคยคบกัน เนิ่นนาน ผ่านเดือนปี
วางวจี...ในบทกลอน...ซ่อนอารมณ์
เจ็บปวดช้ำ กล้ำกลืน สะอื้นอก
อยากได้พบ...สักครา..พาใจข่ม
ร้องบอกใคร...มิเข้าใจ...ไยฉันตรม
ความขื่นขม เกินกว่า มาเผยกัน
เก็บความรู้สึกนั้นแค่ในใจเราคนเดียวอย่างเหงาๆ16/2/2554
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น