คิดถึงมาก...รู้ไหม...คนไกลจ๋า
ทุกเวลา...สุดเหงา...และเปล่าเปลี่ยว
พระพรหมท่าน...เหมือนให้คิด...ผิดแน่เชียว
หวังฝ่ายเดียว...จึงต้องตรม..ข่มขื่นใจ
ฝากดาวน้อย ร้อยรัก ภักดิ์เพียงหนึ่ง
ถึงไม่ซึ้ง...หากเวลา..คราหวั่นไหว
ขอจงรู้...ที่ตรงนี้...ยังมีใคร
พร้อมจะให้...อ้อมอกรัก...พักนิรันดริ์
เหนื่อยกายจัง...แต่ใจไม่เคยเหนื่อยเลยที่จะคิดถึง3/3/2554
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น